فضای ابری چیست و چگونه کار می کند؟

فضای ابری یکی از پر سروصدا ترین موضوعات حال حاضر دنیای کامپیوتر است، اما برای بیشتر افراد معنای آن مبهم است. به هر حال، به احتمال زیاد، تا به حال – شاید ندانسته هم-  از آن استفاده کرده اید. سرویس های اشتراک گذاری رسانه ای، مانند فلیکر، اینستاگرام و یوتیوب، همگی از حافظه ابری استفاده می کنند. سرویس های ایمیل مانند جیمیل و هاتمیل، و نرم افزارهای بانکی نیز همجنین. این مطلب در ادامه سعی می کند تا ابهامات شما در این زمینه را برطرف کند.

در اصل، رایانش ابری سعی دارد توان و قدرت اینترنت برای واگذاری فعالیت هایی که به طور معمول بر روی رایانه شخصی خود انجام داده اید، استفاده کند و فعالیت هایی مانند ذخیره سازی ساده یا پردازش و توسعه ییچیده را به شبکه های از راه دور بزرگ و قدرتمند ماشین های به هم متصل محول کند.

این انتقال وظایف برای کاربران معمولی که از پاک کردن حافظه سیستم خود به منظور آزاد سازی فضا برای ذخیره کردن، یا خرید هارد های جدید برای ذخیره کردن عکس های گربه، بچه و غذایشان خسته شده اند، بسیار کاربردی است. اما بیش از آن، بدرد کسب و کارهایی می خورد که از فضای ابری به قصد پردازش و ذخیره سازی استفاده می کنند، زیرا کاربران تنها برای آنچه که مصرف می کنند هزینه می پردازند.

کمی به سال های گذشته فکر کنید، شرکت ها، زیرساخت های رایانه ای خود را بر اساس آنچه نیاز فعلی و چند سال آینده تخمین می زدند، خریداری می کردند. ترس از روزی که تقاضا از عرضه آنان پیشی بگیرد، آنان را وادار به خرید بیش از حد می کرد، و در اغلب موارد این وسایل به دلیل عدم نیاز در گوشه ای خاک می خورد. از همه این ها بدتر، نرم افزارهای کسب و کار بسیار گران هستند. تازه این موارد به غیر هزینه سرورهای، شبکه ها، پهنای باند، برق، خنک سازی، فضای اداری و کارشناسان مورد نیاز برای نصب، تعمیر و اجرای آن است. چه درد سری!

استفاده از فضای ابری به کسب و کارها اجازه می دهد تا برنامه های اصلی خود را از طریق اینترنت اجرا کرده، و در این راه در زمان، فضا، دردسر و مقادیر بسیاری از پول صرفه جویی کنند. پرداخت هزینه برای فضای ابری دقیقا مانند پرداخت قبوض آب و برق و گاز است؛ تنها همان مقداری که مصرف کنید، هزینه اش را پرداخت خواهید کرد. همچنین فضای ابری قابلیت انعطاف بسیار بالایی دارد. برای مثال، در فعالیت های سنگین، کاربر دسترسی آنی به قدرت پردازش در مقیاس بالا را خواهد داشت. هنگامی که کار آن ها تمام شود، به سادگی آن را دوباره در فضای ابری رها خواهند کرد.

 

فضای ابری (Cloud) چیست؟

اولین چیزی که باید بدانید این است که «ابر» در دیتاسنتر های دور قرار گرفته است، که از طریق اینترنت قابل دسترسی هستند. این مجموعه ی سخت افزاری شبکه های کامپیوتری با یکدیگر به صورت یک سیستم همکاری کرده تا بسیار از خدمات مربوط به دنیای کامپیوتر را از طریق سرویس های آنلاین در اختیار کاربر قرار دهد. شما به صورت فیزیکی نمی توانید به سخت افزار موجود در ابرهای عمومی دست بزنید، اما می توانید از طریق رابط مجازی تحت وب، از راه دور آن را هدایت و کنترل کنید.

یکی از خصوصیات اصلی «ابر» مجازی بودن آن است. دستگاه های مجازی که توسط نرم افزار ایجاد می شوند، قدرت پردازش، حافظه و ذخیره سازی هر دستگاه را تقسیم به چندین واحد کوچک تر می کند، و در عوض هر کدام از واحدهای کوچک تر سیستم اجرایی مخصوص به خود خواهند داشت. این مجازی سازی اجازه اشتراک منابع پردازشی، و تخصیص آن به طور موثر در سراسر فضای ابری را به کاربر می دهد.

پردازش ابری یک اصطلاح کلی است که تقسیم آن به سه دسته بندی فهم آن را راحت تر می کند: اول، سرویس زیرساخت (IaaS) که شرکت های بزرگی مانند آمازون و گوگل زیرساخت های عظیم پردازش را به دیگر شرکت ها اجاره می دهند؛ دوم، سرویس پلتفرم (PaaS) که به فضاهای آنلاینی گفته می شود که سازندگان از طریق آن نرم افزارهای آنلاین برای کاربران مخصوص ایجاد می کنند؛ و در آخر، سرویس نرم افزاری (SaaS) که کاربران با استفاده از آن، از طریق اینترنت، با نرم افزارها کار می کنند.

حتی کاربر معمولی اینترنت نیز با برخی از این سرویس ها مواجه شده است. فیسبوک، توییتر، و جیمیل، تنها نمونه ای از نرم افزارهای تحت فضای ابری هستند. یکی از مسائلی که فضای ابری را تا به این اندازه قدرتمند می کند، قابلیت تعامل میلیون انسان به طور همزمان با استفاده از یک سری اطلاعات یکسان است.

مزیت بزرگ دیگر برای کاربر شخصی این است که سرویس هایی مانند دراپ باکس یا آی کلاد شرکت اپل به آنان اجازه ذخیره سازی عکس ها، ایمیل ها، موزیک ها، تقویم ها، لیست مخاطبین و داده های دیگر را در یک مکان مرکزی می دهد، که از هر دستگاهی می توان به آن دسترسی داشت. این دستگاه ها را می توان طوری تنظیم کرد که به صورت خودکار با فضای ابری همگام شوند. این به معنای پایان دوران گیج بازی با سیم USB، و عصبانیت از خود به دلیل آوردن USB فلش اشتباه به جلسه است. آرام باش! آن قرار ملاقات که در تلفن همراهت ذخیره کردی به طور خودکار در تقویم کامپیوتر شخصی تو هم ذخیره می شود. حالا می توانی دراز بکشی و از موزیکی که از طریق یک سرور از راه دور در حال گوش دادن به آن هستی، لذت ببری!

ذخیره ابری در برابر پردازش ابری

ذخیره ابری به معنای ذخیره سازی داده ها بر روی سخت افزاری در یک مکان فیزیکی است، که می توان با استفاده از هر دستگاهی از راه دور، از طریق اینترنت، به آن دسترسی داشت. کاربر فایل مورد نظر به یک سرور داده متعلق به یک شرکت خدمات دهی فضای ابری، به جای ذخیره سازی بر روی دستگاه خود، می فرستد. به عنوان نمونه، دراپ باکس که به کاربران اجازه ذخیره سازی و به اشتراک گذاشتن فایل ها را می دهد، از جمله این سرویس ها هستند. سیستم های ذخیره سازی فضای ابر معمولا دارای صدها سرور داده هستند که توسط یک سرور اصلی به یکدیگر متصل می شوند.

پردازش ابری نیز شامل ارتباط کاربران با زیرساخت پردازشی از راه دور، از طریق یک شبکه است، اما تفاوت آن در این است که اینجا زیرساخت شامل قدرت پردازش اشتراکی، نرم افزار و دیگر منابع نیز می باشد. این موضوع کاربر را از شر آپدیت کردن پشت سر هم و نگهداری نرم افزار رها کرده و در عین حال به او اجازه استفاده از قدرت پردازش یک شبکه ی عظیم را می دهد. سرویس های آشنایی که به طور روزانه با آن سر و کار دارید و از پردازش ابری استفاده می کنند شامل شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک، رابط های ایمیل مانند جیمیل و نرم افزارهای آنلاین بانکی می باشند.

فایل های من کجاست؟

دو کلمه: دیتا سنترها! هر چیزی که بر روی فضای ابری آپلود کرده باشید، یا از روی فضای ابری اجرا کنید، بر روی سرورهای مخصوص به خود ذخیره سازی می شود، این دیتاسنتر ها معمولا در انبارهایی در دانشگاه های مختلف قرار دارند. دیتا سنترها توسط شرکت های ارائه دهنده خدمات فضای ابری خریداری شده که مسئول تعمیر و نگهداری آن ها نیز می باشند.

وظیفه هر دیتاسنتر، چه بزرگ و چه کوچک – بله، دیتاسنتر کوچک هم وجود دارد، نگه داری امن از داده های شما و جلوگیری از دزدیده شدن یا نابودی آن است. همچنین باید مطمئن شود که هر زمان که شما بخواهید، می توانید به آن دسترسی داشته باشید. آن ها سیستم های سرمایش و خنک سازی پیچیده ای دارند که از گرم شدن بیش از حد وسائل الکترونیکی جلوگیری می کند، و همچنین از حداقل بک ژنراتور برق یدکی در صورت قطع ناگهانی برق نیز استفاده می کنند.

هر وقت که شما داده ای را بر روی ابر آپلود کنید، آن داده ممکن است به صورت فیزیکی در مکان ها، کشورها یا حتی قاره های متفاوتی ذخیره شود که موقعیت آن به مکان دیتاسنتر ارائه دهنده خدمات ابری بستگی دارد. در واقع، شرکت های ارائه دهنده این خدمات، از داده های شما نسخه های مختلفی تهیه می کنند و در مکان های جغرافیایی مختلفی آن را ذخیره می کنند تا از نابودی یا خرابی داده در صورت خرابی دیتاسنتر بدلایل مختلف، مثلا بلایای طبیعی، جلوگیری کنند.

موقعیت جغرافیایی داده ذخیره شده اهمیت زیادی برای اکثریت افراد ندارد، زیرا در کسری از ثانیه می توان با استفاده از اینترنت به آن دسترسی پیدا کرد. اما برای برخی از سازمان های خاص که از فضای ابری برای ذخیره سازی داده های حساس و طبقه بندی شده – مانند مدارک دولتی یا اطلاعات سلامت – استفاده می کنند، دانستن این موضوع که داده به کجا می رود، و در آن کشور یا منطقه چه قوانین به خصوصی مربوط به حفاظت از داده ها و قانون های حریم شخصی وجود، بسیار حیاتی و حائز اهمیت است.

 


منبع : howitworksdaily


 

لینک کوتاه: http://Tjjc.ir/zfEDy
مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید